Kościoły – Kraków duchowy

Kraków bardzo wcześnie stał się duchową stolicą Polski. W roku 1000 założono tu biskupstwo, a od końca XI w. stał się popularnym miejscem pielgrzymkowym. Wieści o cudach dokonanych za pośrednictwem św. Stanisława, biskupa krakowskiego, obiegały kraj, gromadząc przy grobie świętego rzesze pielgrzymów. Jego szczątki najpierw pogrzebano w kościele św. Michała Archanioła na Skałce (dziś św.św. Michała Archanioła i Stanisława Biskupa i Męczennika), a później uroczyście przeniesiono do katedry wawelskiej, gdzie spoczywają od ponad dziewięciuset lat. Św. Stanisław, który miał zginąć z ręki króla Bolesława Śmiałego, był pierwszym z długiej listy krakowskich świętych i błogosławionych, na której znaleźli się też św. Jadwiga Królowa, św. brat Albert, św. Faustyna czy bł. Jan Paweł II. W XV wieku miasto mogło się pochwalić aż 6 osobami, które zmarły w opinii świętości, dlatego nazwano ten czas felix saeculum Cracoviae – szczęśliwym wiekiem Krakowa.



Przeczytaj więcej o felix saeculum Cracoviae – szczęśliwym wieku Krakowa w książce prof. Michała Rożka Meandry kultury, czyli galimatias nie tylko krakowski. Fragment udostępniony dzięki uprzejmości Wydawnictwa WAM.

Do pobrania

Meandry kultury, czyli galimatias nie tylko krakowski – fragment

Do góry Powrót