Na ulicy Szerokiej znajduje się ogrodzone miejsce, które podobno było kiedyś cmentarzem. Wiąże się z tym miejscem legenda o żydowskim weselu. Termin ślubu wyznaczono na piątek, jeszcze przed zachodem słońca, czyli rozpoczęciem świętego dnia odpoczynku – szabatu (w sam szabat nie wolno urządzać ślubu ani wesela, bo ten dzień w całości poświęcony jest Bogu). Zabawa przedłużała się do późnego wieczora. Nastał już czas szabasu, a weselnicy zakłócali spokój pobożnym Żydom, którzy modlili się w synagodze Remuh. Nie zwrócili nawet uwagi na upomnienia rabina Mojżesza Isserlesa, że łamią przykazanie nakazujące by „dzień święty święcić”. Zostali za to surowo ukarani – wszyscy umarli jeszcze tego samego wieczora. Pogrzebano ich w zbiorowej mogile i zamurowano. Do tej pory można podobno usłyszeć ich jęki i szepty.


Przed wejściem do synagogi Remuh przy ulicy Szerokiej, zdjęcie Agencji Fotograficznej „Światowid” z końca lat 20. XX w. (z kolekcji BS).