św. Jadwiga (ok. 1374-1399)

Córka Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki. Koronowana na króla Polski w 1384. Została poślubiona 20 lat starszemu księciu litewskiemu, Władysławowi Jagiełło (który poprzez małżeństwo z Jadwigą został królem Polski) i zajmowała równorzędne stanowisko w państwie. Skupiała na swoim dworze wielu uczonych, założyła w Pradze kolegium dla Litwinów, gdzie mieli się kształcić kapłani narodowości litewskiej. W 1397 roku ufundowała na Akademii Krakowskiej wydział teologiczny. Była mecenasem Akademii Krakowskiej, której zapisała przed śmiercią swoje klejnoty i kosztowności. Zleciła pierwsze w historii Polski tłumaczenie Księgi Psalmów na język polski (dzisiaj znane jako Psałterz floriański). W 1997 została kanonizowana przez Jana Pawła II.

Gotyckie berło królowej – dar dla Akademii Krakowskiej – jest najstarszym znanym insygnium rektorskim w Polsce i jednym z symboli uniwersytetu w Krakowie. Przechowywane jest obecnie w Collegium Maius Uniwersytetu Jagiellońskiego.



Sarkofag św. Jadwigi w katedrze na Wawelu, fotografia Natana Kriegera, 1903 (z kol. BS)