Najwybitniejszy niemiecki poeta okresu romantyzmu i jeden z najbardziej znaczących w skali światowej, dramaturg, prozaik, uczony i polityk.

Jako towarzysz księcia Karola Augusta w 1790 roku Goethe odbył ośmiodniową podróż do Tarnowskich Gór (niem. Tarnowitz), Krakowa, Wieliczki i Częstochowy, a następnie do Wrocławia. W księdze pamiątkowej kopalni srebra w Tarnowskich Górach umieścił wpis, zaczynający się od słów Z dala od ludzi wykształconych, na końcu świata... (niem. Fern von gebildeten Menschen, am Ende des Reiches...), co wciąż wzbudza kontrowersje. W Krakowie przebywał kilka dni. Zwiedził kopalnię soli w Wieliczce, a w samym Krakowie obejrzał kolekcje minerałów na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dla upamiętnienia jego pobytu na ścianie kamienicy Józefa Bartscha (na rogu Rynku Głównego i ulicy Sławkowskiej) wmurowano tablicę pamiątkową. Podobno Goethe wyniósł niekorzystne wrażenie z podróży, m.in. proponował wprowadzenie języka niemieckiego w Polsce celem podniesienia kultury klas niższych.



Portret młodego Goethego autorstwa G. May-a, w biografi autorstwa Karla Heinemann-a, Lipsk 1895 (ze zb. EŚ)



Przeczytaj więcej o wizycie Johanna Wolfganga von Goethe w Krakowie w książce prof. Michała Rożka Kraków. Historie nieopowiedziane. Fragment udostępniony dzięki uprzejmości Wydawnictwa WAM.

Do pobrania

Kraków. Historie nieopowiedziane – fragment

Do góry Powrót