Począwszy od końca XVI aż do połowy XIX wieku, obszar dzisiejszego placu Nowego był częścią Miasta Żydowskiego nazywaną Libuszhof. Jak twierdzi historyk dziejów Żydów w Krakowie, Majer Bałaban (1877-1942), okolice te zajęli po roku 1500 Żydzi wypędzeni z Czech. Ten zaniedbany, chaotycznie zabudowany zespół uliczek uporządkowano na podstawie planów regulacyjnych z pierwszej połowy XIX wieku, a wytyczony tu plac nosił nazwę Nowy już przed rokiem 1878. Obecna zabudowa pierzei wokół placu ukształtowała się w większości w latach 1870-1923.

Najbardziej charakterystyczny dla zabudowy placu jest jednak tzw. okrąglak, wzniesiony w latach 1899-1900 jako kryta hala targowa. W roku 1927 gmina żydowska adaptowała jego część na rytualną rzeźnię drobiu, zlikwidowaną dopiero podczas okupacji. Po drugiej wojnie światowej powrócił tu typowy, drobny handel.

Począwszy od lat 90. XX wieku plac ten - podobnie jak cały Kazimierz - diametralnie zmienił swe oblicze. W parterowych lokalach powstało wiele przytulnych kawiarń i barów z wystrojem nawiązującym niekiedy do atmosfery dawnego Kazimierza. W pierzei zachodniej placu dawny dom modlitwy, zamieniony później na stolarnię, wyremontowano i przystosowano do potrzeb Centrum Kultury Żydowskiej. W każdą sobotę na placu odbywa się targ staroci, a w niedziele - z używaną odzieżą.