Plac Centralny

Do dziś jest głównym i najlepiej rozpoznawanym punktem tej dzielnicy Krakowa. Plac i otaczające go budynki tworzą jednolitą, dobrze skomponowaną całość, choć projekt Tadeusza Ptaszyckiego, głównego architekta Nowej Huty, nigdy nie został w pełni zrealizowany.

Plac o kształcie pięcioboku z odchodzącymi od niego pięcioma szerokimi arteriami powstał w latach 1952-1955. Otaczają go osiedla projektu Janusza Ingardena, którym nadano proste nazwy: A, B, C i D. Nawiązują one - jak wszystkie polskie założenia socrealistyczne - do architektury renesansu i baroku. Nie ukończono realizacji zabudowy południowej ściany placu. Miał się tam znaleźć teatr i dom kultury. Nie postawiono również budynku nowohuckiego ratusza, który miał zajmować przedłużenie alei Róż ciągnącej się od placu Centralnego na północ. Pomysły te usunięto z planów realizacyjnych po 1956 roku.

Cennym elementem, przywodzącym na myśl czasy przodowników pracy są niezmienione wnętrza niektórych lokali użytkowych przy placu Centralnym. Należą do nich sklep Cepelia oraz księgarnia Skarbnica, gdzie warto zajrzeć, jeśli poszukujemy dawnego klimatu Nowej Huty. W czasie przeniesiemy się też dzięki restauracji Stylowa przy alei Róż, która jest jednym z najstarszych wciąż pracujących lokali gastronomicznych w Hucie. Otwarta 22 lipca 1956 roku, początkowo działała jako kawiarnia. Choć dzisiaj być może trudno w to uwierzyć, kiedyś była najbardziej reprezentacyjnym lokalem w Nowej Hucie.