Osiedla Wandy i Willowe

Pierwsi projektanci miasta Nowa Huta oparli się na koncepcji "jednostki sąsiedzkiej" - samowystarczalnych osiedlina 4-5 tysięcy mieszkańców, które miały im zapewnić wszystkie udogodnienia. To czego potrzebują - sklepy, szkoły, przedszkola, place zabaw, urząd pocztowy, ośrodek zdrowia, kino - miało znaleźć się w najbliższym sąsiedztwie.

Z taką myślą przystąpiono do wznoszenia pierwszych domów, które zbudowano zanim jeszcze powstał urbanistyczny plan nowego miasta. Dlatego najstarszy rejon Nowej Huty nieco odbiega wyglądem od pozostałych osiedli: domy są tu stosunkowo niewielkie, mają tylko trzy kondygnacje, a plan zabudowy jest swobodny, pozbawiony rygorystycznej symetrii.

Tak powstały pierwsze nowohuckie osiedla: Wandy i Willowe. Na osiedlu Wandy stoi najstarszy budynek mieszkalny Nowej Huty (ul. Mierzwy 14, początek budowy: 23 kwietnia 1949 r.), co upamiętniono tablicą następującej treści:

W tym miejscy rozpoczęto wielkie dzieło wznoszenia Nowej Huty, symbolu socjalistycznych przeobrażeń Polski Ludowej 1949-1969

Na osiedlu Willowym położony jest pierwszy rynek Nowej Huty, zwany placem Pocztowym. Potem nosił imię przodownika pracy socjalistycznej Piotra Ożańskiego. Teraz planowana jest ponowna zmiana nazwy, tym razem na plac Przy Poczcie. Warto wiedzieć, że to właśnie losy Piotra Ożańskiego stały się inspiracją dwóch słynnych filmów Andrzeja Wajdy: Człowiek z marmuru i Człowiek z żelaza.