Przygotowana dla Festiwalu Sztuk Wizualnych ArtBoom w Krakowie praca AUSCHWITZWIELICZKA jest pierwszą stałą pracą, którą artysta zrealizował w przestrzeni publicznej w Polsce. To efekt osobistej refleksji i doświadczeń, a także uważnej obserwacji zjawisk zachodzących we współczesnej kulturze. Jedno z nich znalazło swoje odzwierciedlenie w ogłoszeniu jednego z krakowskich biur turystycznych: "W ciągu ośmiu godzin będą państwo mieli możliwość zwiedzenia obozów zagłady Auschwitz i Birkenau, a następnie - przepięknych kopalń soli w Wieliczce, zwiedzanie których dostarcza wspaniałej rozrywki". Auschwitz i Wieliczka zdają zlewać się w nim w jedno. W jeden, ośmiogodzinny "pomnik" współczesnej kultury - swoistą wędrówkę po jej podziemiach.

Betonowa rzeźba w formie krytego naziemnego przejścia, z wyciętym w jego przykryciu napisem AUSCHWITZWIELICZKA ma 17 metrów długości, 2,5 metra wysokości, 2,5 metra szerokości i waży 17 ton.

Dzieło Bałki znajduje się obecnie na krakowskim placu Niepodległości. Lokalizacja ta zostanie jednak zmieniona - rzeźba ma docelowo stanąć przy ulicy Lipowej, przed budowanym właśnie Muzeum Sztuki Współczesnej.

Ustalenie tymczasowej lokalizacji dla posadowienia rzeźby było przedmiotem rozmów i osobistej decyzji artysty. Bałka przyjechał kilkakrotnie do Krakowa i to właśnie Podgórze uznał za przestrzeń najciekawszą dla realizacji swojego monumentalnego projektu. Pierwotnie rozpatrywana była lokalizacja w Rynku Podgórskim, jednak ze względu na ważną funkcję społeczną, jaką to miejsce pełni dla mieszkańców, uznano, że posadowienie tam rzeźby ograniczyłoby w sposób istotny funkcje kulturalne i społeczne rynku. Plac Niepodległości był propozycją mniej ingerującą w codzienne życie Podgórza. Dodatkowym atutem tej lokalizacji jest możliwość wypromowania nazwy placu Niepodległości i zwrócenie uwagi na jego historyczne znaczenie: to właśnie tutaj, w 1918 roku, rozpoczęło się odzyskiwanie przez Polskę niepodległości.

Mirosław Bałka należy do najwybitniejszych i najbardziej znaczących artystów swojego pokolenia. Jego prace zdobyły uznanie krytyków, kuratorów i kolekcjonerów w kraju i w świecie.

Artysta reprezentował Polskę na prestiżowych pokazach międzynarodowych: Biennale w Wenecji (1990, 1993. 2003, 2005), Documenta IX w Kassel (1992), Biennale w Sydney (1992), XXIV Biennale w São Paulo (1998), I Biennale w Liverpoolu (1999). Jego prace znajdują się w największych międzynarodowych kolekcjach sztuki, m.in.: Hirshhorn Museum and Sculpture Garden (Waszyngton), The Tate Gallery (Londyn), Museet for Samtidkunst (Oslo), Stedelijk Van Abbemuseum (Eindhoven), The Museum of Contemporary Art (Los Angeles), Kaiser-Wilhelm-Museum (Krefeld), Museum of Modern Art (Nowy Jork), Muzeum Sztuki (Łódź). W 1995 roku otrzymał Paszport Polityki, nagrodę za oryginalną twórczość plastyczną.

Potwierdzeniem tego uznania było m.in. złożenie artyście przez Tate Modern w Londynie, największą oraz najbardziej prestiżową w świecie galerię publiczną, propozycji zrealizowania pracy w Hali Turbin, w ramach jednego z najbardziej spektakularnych projektów poświęconych sztuce współczesnej - projektu The Unilever Series.