W latach 1982-1985 przy ulicy Woronicza, na Prądniku Czerwonym, wzniesiono kościół dla zgromadzenia ss. Albertynek. Jednoprzestrzenna, nowoczesna budowla projektu Marzeny Popławskiej i Wojciecha Kosińskiego, nakryta została otwartym wiązaniem dachowym. Skromne wnętrze jest autorskim dziełem artysty rzeźbiarza Stefana Dousy.

W kościele tym szczególnie czci się św. Brata Alberta - Adama Chmielowskiego (zm. 1916 r., kanonizowany w 1987 r.), powstańca styczniowego, malarza, a w końcu zakonnika, który poświęcił się opiece nad najuboższymi, alkoholikami i bezdomnymi. W ołtarzu głównym umieszczono nieukończony obraz Ecce Homo - dzieło samego Chmielowskiego z lat 1879-1881, z którym podobno nigdy się nie rozstawał. Wyobraża ono Chrystusa cierpiącego w koronie cierniowej i purpurowej szacie, która tworzy na Jego piersi kształt przypominający serce.

Beatyfikacja Brata Alberta dokonana przez papieża Jana Pawła II w roku 1983 -w trakcie budowy kościoła - sprawiła że kult świętego wzrósł odtąd ogromnie. Staraniem sióstr Albertynek relikwie Brata Alberta przeniesiono do nowego kościoła z kościoła oo. Karmelitów Bosych i złożono je pod ołtarzem. Obok, w relikwiarzu, spoczywają szczątki współzałożycielki i pierwszej przełożonej Albertynek - bł. Bernardyny Marii Jabłońskiej.

W roku 1997 metropolita krakowski - kardynał Franciszek Macharski - podniósł kościół do rangi sanktuarium.