Reformaci przybyli do Krakowa w roku 1625. Osiedlili się na Garbarach, u wylotu ulicy Kapucyńskiej, w otrzymanych w darze klasztorze i kościele. Niestety w obliczu najazdu szwedzkiego (1655 r.) zabudowania te zostały ze względów strategicznych zniszczone. W tej sytuacji kilku dobroczyńców zaofiarowało zakonnikom parcele w obrębie murów obronnych, bezpośrednio z nimi sąsiadujące. Na parcelach tych kasztelan kamieniecki Franciszek Szembek, wystawił im w latach 1666-1672 kościół wraz z klasztorem. Zgodnie z tradycją zakonu powstały budowle skromne, pozbawione efektownej fasady i bogatego wyposażenia.

Barokowy kościół pod wezwaniem św. Kazimierza jest jednonawowy, z prosto zamkniętym prezbiterium i bezwieżową fasadą ozdobioną trójkątnym szczytem z umieszczonymi w niszach figurami świętych: Kazimierza, Antoniego i Piotra z Alkantary.

We wnętrzu sklepienie kolebkowe z lunetami ozdobione jest polichromią autorstwa Aleksandra Mroczkowskiego (początek XX w.). Zespół ołtarzy pochodzi z połowy XVIII wieku. W jednym z nich znajduje się czczony obraz Matki Bożej przeniesiony tu z pierwszego kościoła na Garbarach. Na uwagę zasługuje także portret patrona świątyni, św. Kazimierza (zm. 1484 r.), syna królewskiej pary - Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki. W skarbcu klasztornym znajduje się cenna figurka Matki Bożej z kości słoniowej (ok. 1370 r.), rzadki przykład rzeźby francuskiej w tym typie.

Raz w roku, 2 listopada, udostępniane są krypty kościoła, kryjące dzięki specyficznemu, suchemu klimatowi zmumifikowane zwłoki dobroczyńców kościoła i zakonników (ciała tych ostatnich złożono tu bez trumien), grzebanych tu od 1667 roku. Jest to wielka osobliwość, nie tylko w skali Krakowa.

Po drugiej stronie ul. Reformackiej położony jest dawny cmentarz z 14 stacjami Drogi Krzyżowej, ozdobionymi obrazami Michała Stachowicza (1816 r.).

Warto zwrócić jeszcze uwagę na tzw. dzwonek za konających - zawieszony w roku 1750 na ścianie klasztoru. Dzwonienie nim w momencie śmierci kogoś bliskiego miało pomóc jego duszy opuścić spokojnie ciało.



Przeczytaj więcej o krakowskich (i nie tylko) dzwonkach za konających w książce prof. Michała Rożka Sekrety Krakowa. Ludzie – zdarzenia – idee. Fragment udostępniony dzięki uprzejmości Wydawnictwa WAM.