Kościół św. Wojciecha

Tradycja wiąże miejsce, gdzie stanął kościół, z kazaniem wygłoszonym tu przez św. Wojciecha. Z polecenia księcia Bolesława Chrobrego prowadził on działalność misyjną na terenach przylegających do państwa polskiego. Przypłacił to męczeńską śmiercią, a jego ciało zostało wykupione od pogańskiego plemienia Prusów za złoto równe wadze ciała świętego. Święty Wojciech został uznany jednym z katolickich patronów Polski.

Zachowane i eksponowane fragmenty romańskich murów kościoła św. Wojciecha są najstarszym zabytkiem w obrębie Rynku Głównego. Niewielką świątynię zbudowano prawdopodobnie już u progu XI w. Stanęła na rozwidleniu szlaków handlowych, na długo przed wytyczeniem Rynku i lokacją miasta. Obecny kościół, pochodzący w zasadniczej postaci z przełomu XI/XII wieku, powstał w wyniku przebudowy tamtego, wcześniejszego. Wykonane z wapienia fragmenty murów romańskich z uskokowym, arkadowym portalem i wąskimi okienkami eksponowane są dziś niemal 2 m pod poziomem bruku. Daje to wyobrażenie, jak bardzo podniosła się płyta Rynku na przestrzeni stuleci.

Dzisiejszy wizerunek tej niewielkiej świątyni, zdominowany został jednak przez późniejsze przebudowy w duchu baroku, na początku XVII (podwyższenie i dodanie kopuły) oraz w XVIII wieku (budowa zakrystii i kaplicy bł. Wincentego Kadłubka). Poza XV-wiecznym krucyfiksem, wyposażenie wewnętrzne jest w głównej mierze barokowe.

W sezonie letnim (1 czerwca – 30 września) możliwe jest zwiedzanie wystawy poświęconej historii Rynku oraz historii kościoła św. Wojciecha w podziemiach świątyni. Czynna codziennie oprócz niedziel 10.00-16.00; bilety 2/1 zł.