Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej

Ojcem nowoczesnej, stałej sceny teatralnej w Krakowie jest Jacek Kluszewski (1761-1841). Ten wszechstronny przedsiębiorca (właściciel m.in. wytwórni powozów i fortepianów), zakupił i przebudował na cele teatralne dwie średniowieczne kamienice przy placu Szczepańskim. Uroczyste otwarcie teatru miało miejsce 1 stycznia 1799 roku. Dziś Kraków może się poszczycić najstarszym wciąż funkcjonującym budynkiem teatralnym w Polsce.

Początkowo przedstawienia grano tylko w języku niemieckim, jednak począwszy od roku 1805 - na mocy przywileju cesarza austriackiego Franciszka I - można było wystawiać w języku polskim. Po śmierci Kluszewskiego los był dla teatru mniej łaskawy. Budynek poddawano przebudowom, mieścił różne instytucje. Gdy zbudowano nowy gmach miejskiego teatru na placu św. Ducha, "stary teatr", jak go nazywano, służył celom zupełnie nieteatralnym: był koszarami wojskowymi, później salą gimnastyczną dla uczniów szkół średnich. Wreszcie władze miasta podjęły decyzję o ratowaniu budynku.

W latach 1903-1906 architekci Tadeusz Stryjeński i Franciszek Mączyński gruntownie przebudowali gmach teatru. Okazały secesyjny fryz ozdobił górne partie fasady. Konsekwentnie secesyjny był również wystrój wnętrz - od drobnych detali, po polichromię i stolarkę. Mieściły się tu siedziba Towarzystwa Muzycznego wraz z salą koncertową i restauracja "Stary Teatr". Teatr wrócił do tego budynku wiosną 1945 roku.

Ze Starym Teatrem byli i są związani wielcy aktorzy (m.in. Helena Modrzejewska, Ludwik Solski, Anna Polony, Jan Nowicki, Anna Dymna, Jerzy Trela). Reżyserowali w nim najlepsi - Konrad Swinarski, Jerzy Grotowski, Andrzej Wajda, Krystian Lupa. Nic dziwnego zatem, że Stary Teatr pozostaje jednym z najbardziej znanych teatrów w Polsce.