Kościół św. Barbary

Kościół ten został wzniesiony ok 1400 r., najprawdopodobniej jako kaplica cmentarna (św. Barbara była czczona jako patronka dobrej śmierci) na miejscu dawnej kostnicy. W latach 1488-1518 dobudowano późnogotycki Ogrojec, z umieszczoną wewnątrz grupą pełnoplastycznych rzeźb z kręgu Wita Stwosza. W XVII wieku gotycki kościół przebudowano (efekty przebudowy w stylu baroku widać od strony Małego Rynku), a wnętrze gruntownie zbarokizowano.Pod kościołem spoczywa ksiądz Jakub Wujek, autor przekładu Pisma Świętego z łaciny na język polski z końca XVI wieku. Wersja Wujka na ponad 350 lat stała się oficjalnym polskim przekładem Biblii.

Od południa do kościoła przylega klasztor oo. Jezuitów. Po kasacie zakonu w 1780 roku urządzono tu klinikę uniwersytecką, gdzie chirurg, profesor Rafał Józef Czerwiakowski przeprowadził pierwszą w Krakowie sekcję zwłok. Przez następne ponad sto lat klasztor zmieniał właścicieli i przeznaczenie: wreszcie w 1908 roku objął go ponownie przywrócony zakonu oo. Jezuitów.



Przeczytaj więcej o kościele św. Barbary w książce prof. Michała Rożka Altera Roma. Święte miejsca Krakowa. Fragment udostępniony dzięki uprzejmości Wydawnictwa WAM.