Plac św. Marii Magdaleny (Okół)

Pomiędzy wzgórzem wawelskim, a dzisiejszym placem Dominikańskim istniała już we wczesnym średniowieczu osada o charakterze miejskim, z prymitywną zabudową drewnianą. Skupiała rzemieślników, drobnych kupców i być może rycerzy drużyn książęcych. Pierwsze ślady osadnictwa, datowane na podstawie znalezisk, które sięgają nawet VIII-IX wieku.Ta dynamicznie rozwijająca się osada zwana Okołem została zniszczona i wypalona podczas pierwszego najazdu tatarskiego w roku 1241. Ocalał wówczas tylko nieźle ufortyfikowany kościół św. Andrzeja, który udzielił schronienia znacznej liczbie mieszkańców.

Na początku XIV wieku jest już mowa o - być może odrębnym - Nowym Mieście na Okole. Dość szybko jednak, wraz z postępami przy obwarowywaniu miasta w kierunku Wawelu, Okół został ostatecznie wchłonięty przez rozrastający się Kraków.

Za centralny plac - również targowy - dawnego Okołu uznawany był dzisiejszy plac św. Marii Magdaleny. Wkrótce zajął go jednak kościół pod wezwaniem tej świętej, wzmiankowany po raz pierwszy około 1325 roku. Plac uzyskał kształt zbliżony do dzisiejszego dopiero po rozebraniu świątyni w roku 1811.