W pierwszych latach XV wieku dzięki fundacji króla Władysława Jagiełły, po połączeniu dwóch gotyckich kamienic, powstała przestronna, czworoboczna budowla z prostokątnym dziedzińcem pośrodku. Odtąd w Collegium Iuridicum mieściły się sale wykładowe, aula, oratorium i biblioteka dla prawników (od nich gmach wziął swą nazwę), a także mieszkania profesorskie. Prowadziły stąd trzy wyjścia: na ulice Kanoniczą i Grodzką oraz na sąsiedni plac Marii Magdaleny. Na przestrzeni następnych stuleci gmach kilkakrotnie przebudowywano. Najpoważniejsze zmiany zaszły po pożarze w latach 30. XVII wieku, kiedy nadano całości jednolitą postać architektoniczną w duchu wczesnego baroku. Kamienna fasada od strony ulicy Grodzkiej otrzymała wówczas boniowany portal z herbem akademii - dwoma skrzyżowanymi berłami na ozdobnym kartuszu. Od strony dziedzińca wzniesiono jeden z najpiękniejszych w Krakowie arkadowy krużganek. W gmachu przetrwało wiele gotyckich i renesansowych pozostałości, jak różnorodne sklepienia, portale czy obramienia okienne. Godny szczególnej uwagi jest jednak późnogotycki płycinowy schodkowy szczyt od strony ul. Kanoniczej - jeden z dwóch takich w Krakowie na budowlach świeckich (obok Collegium Maius).