Ulica Lubicz krzyżowała się na jednym poziomie z torami kolejowymi, co powodowało narastające utrudnienia w ruchu (m.in. tędy wiodło główne dojście do cmentarza komunalnego). Postanowiono więc obniżyć poziom ulicy, a ponad jezdnią zbudować wiadukt. I w ten sposób w Krakowie po raz pierwszy zastosowano dwupoziomowe rozwiązanie komunikacyjne. Opracowanie części technicznej powierzono Teodorowi Talowskiemu, architektowi krakowskiemu, a całość wykonano w latach 1896-1898.

Ozdobny wykop, z murem oporowym z piaskowca ciężkowickiego jest ogrodzony metalową balustradą. Wiadukt ma konstrukcję metalową, wspartą na szesnastu kamiennych kolumnach. Jego ornamentyka, podobnie jak muru oporowego, to dzieło krakowskiej firmy Józefa Góreckiego.