Powstał z potężnych bloków piaskowca pod nasypem kolejowym, kiedy w 1855 r. Wschodnia Kolej Państwowa kończyła budowę linii Kraków - Lwów. Był bezkolizyjnym przejściem m.in. na cmentarz żydowski. U schyłku XIX w. przez nasyp biegły już trzy nitki torów kolejowych. Ostatnia, uruchomiona w 1899 r. dla potrzeb lokalnych (z Krakowa do Kocmyrzowa), postawiła dodatkowe wyzwania, przede wszystkim konieczność przebudowy samego nasypu, poszerzenie przepustu i rozbudowę murów oporowych. Niestety, w następnych dziesięcioleciach wszelkie ubytki kamienne przepustu uzupełniano betonem, co wyraźnie naruszyło jego pierwotną estetykę.