Wzniesiono ją w latach 1904-1905. Początkowo była częścią gazowni miejskiej, która długo nie chciała dopuścić do Krakowa konkurencyjnego dla siebie prądu. Elektrownia posiadała najpierw dwa zespoły, składające się z prądnic prądu stałego napędzanego silnikami spalinowymi, ale już w 1906 r. sprowadzona przetwornica wirująca umożliwiła produkcję prądu zmiennego trójfazowego, a dalsza rozbudowa doprowadziła wkrótce do elektryfikacji miasta. W 1913 r. uruchomiono pierwsze oświetlenie uliczne (w obrębie Plant). W 1976 r. elektrownię przekształcono w ciepłownię (pracowała do 1984 r.). Zachowała się pierwotna architektura elektrowni - budynek administracyjny, hale maszyn z 1904 i 1914 r., nastawnia z rozdzielnią oraz w głębi kotłownie, warsztaty i resztki chłodni.