Bronisława (ok. 1200-1259), norbertanka i mistyczka, beatyfikowana przez papieża Grzegorza XVI, pochodziła ze szlacheckiej rodziny Odrowążów, z Wielkiego Kamienia na Opolszczyźnie. Jej matka wywodzić miała się z rodu Gryfitów, spokrewnionego z fundatorem klasztoru Jaksą Gryfitą. Po wstąpieniu do zakonu całe swe życie związała z klasztorem na Zwierzyńcu. W czasie pierwszego najazdu tatarskiego (1241 r.) cudem uszła z życiem, chroniąc się wraz z innymi zakonnicami w pobliskich lasach. Kult bł. Bronisławy sięga XIV wieku. Związany jest ze wzgórzem Sikornik, zwanym również później jej imieniem, bowiem według tradycji tam zamieszkała i zmarła. Przez krakowian uznawana była za orędowniczkę podczas klęsk żywiołowych i epidemii, a jej relikwie spoczywają w ołtarzu kościoła ss. Norbertanek. W pięćsetną rocznicę śmierci zakonnicy, na szczycie wzgórza, w miejscu, gdzie podobno była jej pustelnia, zbudowano kaplicę zburzoną później przez Austriaków (1854 r.) podczas budowy fortyfikacji wokół Kopca Kościuszki. Na jej miejscu w latach 1856-1861 stanęła zachowana do dziś kaplica według projektu Feliksa Księżarskiego - wzorcowy przykład malowniczego, romantycznego neogotyku.

Przy prowadzącej na kopiec alei Waszyngtona warto zwrócić uwagę na malowniczy mostek, przerzucony nad dawnym wojskowym traktem. Było to jedno z pierwszych dwupoziomowych skrzyżowań w Krakowie i okolicy (1855 r.). Mostek ten, ze względu na legendę o pojawiającym się tu w niektóre noce czarcie, nazwany został "diabelskim".