Kalwaria Zebrzydowska

Miasteczko usytuowane na pograniczu Beskidu Makowskiego i Pogórza Wielickiego na wysokości 335-400 m n.p.m. Liczy ponad 4 tys. mieszkańców. Skoncentrowany jest tu poważny potencjał rzemieślniczy (sięgający XVII w.), zdominowany głównie przez branżę stolarską i szewską. Kalwaria Zebrzydowska jest także miejsce religijnych spotkań i pielgrzymek, których celem jest miejscowe sanktuarium pasyjno-maryjne: bazylika Matki Bożej Anielskiej, klasztor oo. Bernardynów i zespół ponad 40 kaplic tworzących Dróżki Kalwaryjskie. Jest to pierwsza i największa w Polsce Kalwaria wybudowana w XVII w. na wzór Kalwarii jerozolimskiej, z inicjatywy wojewody krakowskiego Mikołaja Zebrzydowskiego. Wśród wielkiej grupy corocznie przybywających pielgrzymów szczególnie wyróżnia się Ojciec Święty Jan Paweł II, który przybywał tu jeszcze jako młodych chłopak, a podczas pontyfikatu obdarował sanktuarium złotą różą papieską.

Dróżki Kalwaryjskie
Na obszarze około 6 km kw. stoi (dla porównania państwo watykańskie zajmuje mniej niż 0,5 km kw.), oprócz bazyliki, 41 obiektów sakralnych połączonych krętymi wstęgami słynnych kalwaryjskich Dróżek o łącznej długości ok. 5 km. Przeplatają się one wzajemnie, kilka razy łączą się i rozdzielają, a większość obiektów służy im wspólnie. Najogólniej rzecz biorąc, dzieli się je na:
– Dróżki Pana Jezusa (28 stacji w 24 obiektach),
– Dróżki Matki Bożej (24 stacje w 11 oddzielnych obiektach).
Zdarza się, że w jednym obiekcie występuje kilka stacji i dlatego jest ich więcej niż budynków. Wśród obiektów znajdują się jeszcze te, które nie należą do Dróżek – jest ich 6, co daje łącznie 41 budowli: kościołów, kościółków, kaplic, kapliczek, mostów, figur. Kształty kaplic są różne, gdyż brak w nich elementów rodzimej architektury. Ich rzut poziomy przypomina figury geometryczne: pięciobok foremny, trójkąt, owal, kształt serca, kształt krzyża greckiego i krzyża Chrystusowego. Są to niespotykane w Polsce rozwiązania architektoniczne, a ich genezę odnaleźć można w dalekiej Palestynie. Teren jest lekko górzysty i niektóre podejścia, jak np. pod Górę Ukrzyżowania, wymagają wysiłku. Wędrówka Dróżkami jest nie tylko poznawaniem kolejnych etapów tajemnicy Odkupienia, ale i spotkaniem z Bogiem.